stories

raaneve ed rednO

Hallo allemaal, misschien komt dit mailtje een beetje raar over, maar dat komt omdat ik op de kop ben. Ik ben onder de evenaar en hier is alles tegenovergesteld. Zo is het hier wel augustus, maar dat betekent winter en dus niet warm, zoals bij jullie, maar ijskoud. IJSKOUD!!!

Het was nog een heel gedoe Guatemala te verlaten. Ik had een hotel gekozen dichtbij het vliegveld en ik was netjes op tijd present. Samen met 10 000 andere mensen die graag ergens heen wilden en vanwege de paus dat niet de twee dagen ervoor hadden kunnen doen. Een enorme chaos op dit minivliegveld, een boel mensen en hele lange rijen. Ik had geen eens zin meer om te klagen dat ik een vergoeding wilde voor het zomaar een dag later doen van mijn vlucht... Geheel onverwacht bleek ik ook een stop over van vier uur in Costa Rica te hebben, dat lijkt niet zo erg, maar wel als je weet dat roken daar verboden is. Overal. Je mag ook als transfer passagier niet het vliegveld uit om even je verslaving te onderhouden. Belachelijk! Moet dit toch eens opnemen met mijn nieuwe vriend, de president van Costa Rica...

In het vliegtuig een Amerikaans surfer meisje ontmoet die vrolijk & vriendelijk aanbood mij mee te nemen. Ze werd door een vriendinnetje opgehaald en geloof me, niets is fijner dan iemand die je ophaalt als je landt in een vreemde, onveilige stad om 20 uur ´s avonds. Wat was ik blij toen ik lekker in mijn veel te dure hotel zat! Verder van Lima niet zo veel gezien, het leek me het beste daar maar meteen weg te gaan... maar toen...

Met de bus van Lima naar Ica was alsof ik in een science fiction film stapte. Je gaat door de woestijn met reusachtige zandduinen aan de ene kant van de weg en de woeste Stille Oceaan aan de andere kant. Dit meisje was nog nooit in een woestijn geweest en ik dacht eerst dan ook dat al die bergen zand voor industrie waren...

In de bus drie Belgen ontmoet en daarmee een hotel gedeeld in Ica. Ica is gebouwd nabij een oasis (Huacachina, even coole namen als in Guatemala!), de reden waarom Ica op de toeristische kaart staat. Een oasis! Jeetje! Rechtstreeks uit een Suske & Wiske, dat ziet er dus echt zo uit! Tussen reusachtige zandduinen ligt een meertje met een stelletje palmbomen erom heen. Het zand is net sneew, je zakt er met je halve been in weg en het kost een boel moeite omhoog te komen. Omlaag is dan weer heel leuk...

Vandaag met een heel klein vliegtuigje over de mysterieuze Nazca-lijnen gevlogen. Midden in de woestijn hebben de Nazca´s tussen 900 voor Chr en 600 na Chr een stel tekeningen op de grond gemaakt die alleen vanuit de lucht waarneembaar zijn. Alleen het vliegen was al heel gaaf, met zes personen in zo´n klein toestel, je voelt dan veel meer dat je vliegt dan in een Boeing 747... Ik werd natuurlijk misselijk van al dat kantelen, want de piloot vliegt rechts en links langs de figuren: je moet toch mooie foto´s kunnen maken... Je ziet duidelijk de dertien verschillende figuren (aap, kolibrie, boom etc) en je snapt absoluut niet hoe zonder vliegkunst deze figuren zo recht getekend kunnen zijn. Niemand weet waar de lijnen toe dienen of hoe ze zijn gemaakt, er zijn verschillende theorieën. Ik weet zeker dat ze bedoeld zijn voor buitenaardse wezens die uit de symbolen intelligentie moesten herkennen...