lalalalinder on the road (again)


madagascar

stories

Back to Madagascar index

 

Goede tijden, slechte tijden

We hebben drie nachten doorgebracht in het paradijs Ifaty. Ons hutje stond aan het strand en, in tegenstelling tot in Anakoa, was hier ook iets te doen.

Na een eerste dag rustig wennen aan het strand (is lastig joh, 30+ graden, prachtige zee, boekje) zijn we de tweede dag een heuse activiteit gaan ondernemen: een bezoek aan het boabapbos. Een boabap heeft niets te maken met een broodje baopao. Het is een boom. ('Bos' was een duidelijke aanwijzing!!) Het is een hele rare boom: dik van onder met korte dunne takjes bovenaan. Ze zijn heel bijzonder, want we moesten een hele jungle-expeditie ondernemen voordat we er een zagen.

Eerst liepen we door het dorpje van onze gids, waar zijn oom liet zien hoe je met twee houtjes vuur maakt. Het kostte hem vijf minuten (in Expeditie Robinson deden ze er vier dagen over!) en daarna had ik een vuurtje voor mijn sigapretje! We gingen dieper het bos in, langs struikjes en kreupelhout. Zeg gids, zitten hier ook slangen?? Als extraatje wees hij een schorpioen aan. Pijpen in de sokken dus en denken dat het altijd wel goed gaat!! De boabaps zijn vraiment cool, ook omdat ze in een bos staan met de ook coole octopustrees. Hierdoor krijg je een woud dat op een andere planeet lijkt. We hebben ook de aloë vera plant gespot. Heb je je ooit eens afgevraagd waar al die aloë vera vandaan komt die in al die cosmetica zit? Ik weet het nu lekker! Het boabapbos bood verder ook nog natuurlijke viagra, speed, afslankkruiden, anti-mug blaadjes enzovoort. Een geiten-wollen-sokkenparadijsje dus! Daarnaast waren er volgens de gids nog allerlei essentiële oliën, denk aan herbal essences, maar ik weet alleen nog steeds niet wat dat zijn....

De derde dag waren we moe van al dat lopen van de dag ervoor en kozen we dus een dagactiviteit die wat beter bij luie liefjes past: stukje varen met een bootje! Met twee rastafari (Bob Marley is overal!) in een traditionele pirogue (kano met zeil) de zee op, stukje varen, beetje snorkelen. De vissen hier lijken rechtstreeks uit een tropisch aquarium te komen - oh nee wacht, wij zijn in Exotië, tropische aquarium vissen komen hier vandaan! Wij zijn in het paradijs!!

Maar een echt paradijs op aarde bestaat natuurlijk niet. Net als veel andere landen heeft Madagaskar te kampen met sekstoerisme. Je ziet hier heel veel VOFTen (rijmt op schoft) - Vieze Oude Franse Toeristen - met hele jonge Malagasi meisjes. Wij vroegen ons af hoe dat nou precies in zijn werk gaat en we werden op onze weken bediend tijdens de plaatselijke disco-avond. De disco zou om 22.00 beginnen en wij zaten om 21.00 al klaar. Even later kwam een hele VOFT aangelopen, ik denk dat hij een jaar of 65 was, die aan ons met een sneaky stemmetje vroeg of hier de disco was. Opa VOFT koos een plekje en ging stilletjes zitten wachten, terwijl hij moeite moest doen niet in slaap te vallen. Al snel zat er een handjevol VOFTen, hoopvol glunderend biertjes te drinken.

Een uurtje later stroomde de koopwaar binnen: Malagasi meisjes in korte rokjes, die ietwat giechelend aan de andere kant plaatsnamen. De muziek was inmiddels in volle gang: Malagasi house (of wat daar voor door moet gaan), afgewisseld met Westerse liedjes (mijn favoriet: Snap's Rhytm is a dancer gemixt met Destiny's Child's Loose your breath!!). Al snel begaven de meisjes zich naar de dansvloer, om hun bubbling kunsten te laten zien. Opa VOFT ging daar dan in de deuropening naar staan kijken. De minst verlegen VOFT en de minst verlegen meisjes treffen elkaar en al gauw zitten de meisjes bij een VOFT op schoot. Het is om te kotsen, vooral omdat de VOFT volkomen schaamteloos zijn. Ik wil foto's van ze maken en die aan hun familie laten zien, dan zouden ze wel een ander toontje Frans zingen! De meisjes blijven een paar dagen bij de VOFT en krijgen dan geld en eten & drinken. De VOFT zit erbij alsof hij de koning van de wereld is: kijk eens wat een lekkertje ik gescoord heb. Na twee uurtjes de veemarkt te hebben bekeken hielden we het voor gezien: het was te erg.

Van twee Amerikaanse peace corps werkers begreep ik dat er hier anders met seks omgegaan wordt, dat het ook binnen het huwelijk heel normaal is dat de man zijn vrouw voor seks betaalt. Bovendien willen de meisjes graag een baby van een 'vazahale', een blanke buitenlander. Het levert hen status op. Volgens sommigen is het sekstoerisme dus een goede zaak: beide partijen worden er beter van en dit is een andere cultuur. Vervolgens krijg ik als Nederlander verwijten naar mijn hoofd dat de wallen veel erger zijn. Maar volgens mij liggen de machtsrelaties hier heel anders. Ik kan het niet cultuurrelativistisch bekijken, want de VOFTen zijn Westers. Tel daarbij een fijn stukje kolonialisme: Fransen lopen hier rond of ze nog steeds de boel bezitten en daarom mogen pakken wat ze willen. Dan is er nog het Orientalisme en het hele zwart-wit discours... U ziet, ook in de vakantie probeer ik lekker de boel te deconstrueren! Ook al een discussie over Foucault gehad met een ethnomusicoloog! Anyways, reacties/gedachten over het sekstoerisme zijn welkom: hoe moeten we hier mee omgaan? Wat te zeggen tegen de VOFT die graag met mij een praatje wil maken?

Oh! voor de liefhebbers, ze hebben nu ook kennis gemaakt met de befaamde Malagasi sissende kakkerlak, sterker nog, een exemplaar was drie nachten lang onze huisgenoot! Het zijn grote mofo's, zo groot zelfs dat ik eerst niet dacht dat het een kakkerlak was! Bovendien siste hij helemaal niet! Van een Amerikaan begrepen we dat je eerst op zijn ruggetje (zeg maar gerusst rug!) moet duwen en dat hij dan hhhaaarggg! doet. Jullie begrijpen dat we dit niet proefondervindelijk hebben getest, maar onze vriend Cuca lekker hebben laten zitten! Van zijn vriendje Racha hadden we meer last en gelukkig heeft Jeroen Mijn Held hem de kamer uit gejaagd. All hail Jeroen!!

A bientot!!

Read next story
Back to Madagascar index