stories

Africa baby!!!

Eindelijk dan een berichtje vanaf het geweldige eiland Madagaskar! We zijn al drukke baasjes geweest en hebben al aardig wat kilometers afgelegd op de meest rare vervoersmiddelen: een kar voortgetrokken door twee zebu's (een soort ossen); een pirogue, een traditionele kano; met de speedboat; met de taxi (oude Renaultjes); en tot slot met het vliegtuig. Tsja, meteen vals gespeeld dus. We wilden graag eerst naar een strand en zijn daarom van de hoofdstad Antananarivo (Tana) naar het zuid-westen gevlogen (Toliara). We vlogen met Air Madagascar, afgekort Air Mad - dus dat voorspelde niet veel goeds... Alles ging natuurlijk prima, alleen de landing was eh..
interessant....

Madagaskar is met niets te vergelijken: het is Afrika, compleet met vliegen die bij voorkeur op je gezicht willen zitten. Euhw! De mensen zijn arm, de wegen zijn kapot (niet als in kapot mooi, maar als in stuk!). We hebben net drie dagen aan het strand van Anakao gezeten, waar een basic bungalow hadden aan het uitgestorven witte strand. De zee was blauw-groen, van dat paradijselijke water en er waren nauwelijks andere mensen. We hadden geen douche, maar in het het douchegedeelte stonden twee emmertjes water. Daaruit schepte je met een bekertje het water over je heen. Je kan dan niet echt je haar wassen, dus ik begon al dreadlocks te krijgen!

Er zijn hier nauwelijks backpackers, maar vooral veel Franse toeristen van middelbare leeftijd. Dat betekent dat de toeristenindustrie daar op in gesteld is en ook op die manier geprijsd. 25 euro per nacht is heel normaal en dat terwijl de helft van de bevolking per jaar niet meer dan een dollar verdient. Nog gekker zijn de Fransen die hier hotelletjes en restaurants zijn begonnen. In Anakao zaten we bij een rare dunne knakker, die de hele dag voor zijn hutje bier zat te drinken. Hier in Toliara slapen we bij Michele, een vrouw met smetvrees die haar bedienden de hele dag afkat en zelf nooit buiten de poorten van haar hotel komt. Want daar is een andere wereld, van karren en ossen en poep op straat en vliegen en ... nou ja: Africa baby! We genieten met volle teugen en roepen vrolijk 'bonjour' naar iedereeen die ons aanstaart. En we worden heel wat aangestaard!

We hebben al veel meegemaakt, maar ik kan niet te lang schrijven. Een ding wil ik nog melden. De eerste nacht in Tana zaten we in een restaurantje een beetje te kletsen. Ineens hoor ik "ik zie jou lopen... oh eh oh". Ik dacht: dit kan niet! Onmogelijk! Of all places in the world... Niemand verwacht op Madagaskar... Frans Bauer! Jaja, onze Frans komt overal! De muziek werd harder gezet en iedereen aan de bar danste vrolijk mee. Fantastisch!

Morgen gaan we naar een ander strand, nog wat aan de kleur werken. Dikke kus aan iedereen, sorry als ik je niet persoonlijk heb teruggeschreven!