stories

Op vakantie tijdens mijn wereldreis!

Vanaf Copan zijn we met de luxe Westerse bus richting de Bay Islands gegaan. Hierdoor kregen we een beetje een verkeerde indruk van Honduras, in plaats van een van de armste landen van de wereld en het schoolvoorbeeld van een bananenrepubliek, dachten wij dat het veel rijker was dan Guatemala en vooral veel beter georganiseerd. In de airco bus word je van Copan naar de haven van La Ceiba vervoerd, onderweg draaien ze een filmpje (the Perfect Storm, leuk voor hen met vaarangst!) en je stoel kan bijna horizontaal. In zulke bussen zitten alleen hele rijke mensen en dat kan je wel zien. Hele rijke mensen zijn hier heel erg blank, hebben veel make up of anders nette schoenen aan en sjouwen bergen bagage met zich mee.

Van La Ceiba met het bootje naar Roatan, het grootste van de Bay Islands. We zaten echt in de Caraïben. Officieel is dit Hondurees grondgebied maar het voelt meer Jamaicaans aan. De 'oorspronkelijke' bewoners van het eiland zijn zwart, afstammelingen van vrijgevochten slaven. Ze spreken een soort van Engels (how you doing man!) en hebben niets te maken met de Hondurezen. Een aangename afwisseling.

Het strand is er prachtig, lange witte stranden met een kraakheldere kalme zee, een strookje palmbomen en houten gebouwen. Alles ziet er heel nieuw uit, wij dachten vanwege de frequentie van orkanen in die regio, dan knap je je huisje nog eens op! Het leven is er relaxed, de mensen maken zich absoluut niet druk en dat deden wij dus ook niet. Het is een paradijs en het voelde voor mij echt aan als vakantie van al dat zware reizen enzo... Hard werken hoor!

We hebben drie dagen intensief op het strand gelegen en voor de nodige ontspanning ook nog een stukje gesnorkeld. Aan het strand ligt een koraalrif, je hoeft het strand dus niet eens af en daar zagen we de coolste vissen. Dit stukje strand heette Westbay en het is waar alle rijke toeristen zitten. Die vliegen direct vanaf de Verenigde Staten naar het strand, worden in een resort gepropt en blijven daar op hun stukje privéstrand. Op een hele strook bijna verlaten strand is dus een afgebakend stukje waar ze met zijn allen op gaan liggen, tussen aerobicles en het lunchbuffet door. Is ook een manier...

Nu na een lange terugreis met minder luxe bussen vol met niet zulke rijke medereizigers weer terug in Guatemala voor de laatste week samen met Jeroen. Onze vluchten zijn veranderd omdat de heilige Paus hier op bezoek komt en het dus onmogelijk is een hotel te reserveren in Guatemala City. Ik ga nu de 31ste naar Peru vliegen, ik hoorde dat het daar -20 is... Jeetje. Dat is leuk...