stories

Rijke westerlingen

Het is al weer een tijdje geleden en daarom stuur ik deze mail in tweeën. Heb je morgen ook nog wat te lezen en het is tenslotte vakantie daar in Nederland...

Van Huehue zijn we met de bus naar Chiquimula gegaan (ik weet het, alle namen klinken zooo cool!). Op de een of andere manier was ik ziek geworden, dat was vast een karmadingetje omdat het me tijdens mijn hele reis, inclusief Cambodja en andere vieze landen, nog niet overkomen was. Ik mocht dus 10 uur in de bus zonder wc, mijn God wat ben je dan blij als je een hotel hebt... (had jij niet ook zo'n verhaal Ferry???)

Chiquimula was een beetje een bedreigend stadje, we waren daar alleen maar op doorreis en je ziet dus ook niet veel toeristen. Alle mensen kijken je heel argwanend aan en in de Campero (een soort KFCs maar dan Guatemala stijl) zat een man met een enorm pistool gezellig te eten met zijn vriendinnetje... hmmm... We hadden echter een heel relaxed hotel, met kabeltv en een zwembad. Omdat ik ziek was mochten we nog een nacht blijven en dan ben je echt wel blij met zo'n zwembad. De hele dag bij het zwembad gehangen, we voelden ons als rijke toeristen in een resort in Kenia ofzo: te bang om buiten het hotel te komen... Voelde me best wel opgesloten eigenlijk, maar desalniettemin toch genoten van de luxe voor iets meer dan $6 per nacht...

Daarna met de bus naar de grens met Honduras. De formaliteiten verliepen heel erg soepel en een paar dollar lichter waren we zomaar ineens in Honduras! Nooit gedacht dat ik daar nog eens heen zou gaan! Het stadje Copan Ruinas was een verademing na Chiquimula, heel vriendelijk en schoon. Copan Ruinas, de naam zegt het al, is de uitvalbasis om de ruïnes van Copan te gaan bekijken. De site is erg klein, maar heel mooi. Interessante stella's met Maya hiëroglyfen en een paar gebouwen tussen de enorme bomen. Ik weet niet zo goed wat ik er over moet zeggen, ik heb al zoveel ruïnes gezien! Word heel erg verwend op deze reis, ik zorg goed voor mezelf...