|
De
muggen van Montericco
We zijn een weekendje naar
het strand geweest in Monterico aan de Stille Oceaan. In plaats van de
relaxte kustplaats die stond beschreven in onze gidsen, troffen we een
verlopen dorpje aan. De inwoners zijn niet al te kieskeurig met het weggooien
van hun afval en het onderhouden van hun huizen en alles ziet er dan ook
heel brakkig en naar uit. We hadden hordes studenten uit Antigua verwacht
die daar ook het weekend zouden door gaan brengen, maar het bleef angstvallig
rustig. We waren best wel een beetje alleen zelfs...
Het strand is er zwart vanwege de vulkanische grond en dat is best wel
raar om te zien. De zee is heel onrustig, net als in Puerto Escondido
in Mexico zijn de golven heel heftig en is zwemmen een hele bezigheid.
Je moet de hele tijd vechten tegen de golven en ik verloor heel erg. 1-0
voor de zee, ik werd alsmaar op het strand gegooid. Iedere keer als ik
James Bond-meisje-achtig de zee uit wou lopen naar Jeroen, kwam ik uit
de branding gekropen met mijn haar vol met zand, niet te spreken van de
modder (zwart zand!!) op mijn lichaam...
De tweede avond deelde Monterico de genadeslag toe in de vorm van muggen.
Natuurlijk had ik me geheel besprenkeld met Deet (lotion van vijftig procent,
heavy stuff) maar de muggen hadden daar maling aan. Dwars door mijn kleren
heen viel een squadron muggen aan toen we gezellig zaten te eten aan het
strand. Snel de rekening en terug naar het hotel. Vanwege de hitte douchte
ik wel een keer of vijf per dag en het was me geheel ontschoten na mijn
laatste douche een nieuwe laag antimuggenspul aan te brengen. Aangezien
de bedden hier gemaakt zijn voor minimensjes en niet voor lange Linda´s,
staken mijn voeten over de rand van het bed en onder de klamboe uit. Dat
is lekker, moeten de muggen hebben gedacht, aanvallen maar! De hele nacht
hebben ze een feestmaal gehad op mijn voeten, niet de plek die je het
snelst verwacht. Drie keer in mijn kleine teen, tien keer in mijn grote
teen, zelfs de eeltlaag aan de onderkant was geschikt om helemaal lek
te prikken. Muggen houden ook erg van enkels en daar namen ze ook een
stukje van mee. De volgende dag kon ik niet lopen vanwege de zere voeten
en bijna niet meer bestaan van de jeuk. Mijn rechterbil telt wel vijftig
bultjes, iets meer dan de linker. (Jeroen bleef overigens gespaard. Hmm.)
Zondagavond terug in Antigua 200 quetzales (iets van 30 Euro) uitgegeven
aan anti-jeukspul omdat het jeuken echt ondraaglijk is. Vandaag gaat het
iets beter maar leuk is echt anders. Ik ben geheel verslagen!!
Naast een leeg & vies strand is Monterico ook een natuurreservaat.
De strook voor de kust is een beschermd moerasgebied waar veel vogels
en krokodillen wonen. Zondagochtend om 6 uur opgestaan om dit gebied te
gaan verkennen met een local die ons voortpendelde in zijn bootje. Tussen
de gave mangrovebomen door zie je inderdaad een boel vogels en verder
veel muggen (natuurlijk, mijn handen waren nog vrij!) en andere beestjes.
Ik voelde me een echte vogelkijker en het was een goede dagactiviteit.
Na een uurtje of twee heb je er alleen wel genoeg van en was er niets
meer te doen in Monterico. We zijn toen maar afgedropen en teruggegaan
naar Antigua...
Vandaag na vier keer overstappen met de geweldige ´kippenbussen´
zijn we vandaag aangekomen bij Lago de Atitlan. Hierover later meer!
|
