|
Corruptie,
aardverschuivingen en Azucena
Inmiddels ben ik al bijna een
week in Guatemala. Vorige week donderdag de reis ondernomen van San Cristobal
naar de grens. Ik was een beetje zenuwachtig omdat dit de eerste keer
was dat ik alleen een grens overland overstak. Toen ik uit de Mexicaanse
bus kwam, was het niet helemaal duidelijk waar ik heen moest, maar de
Mexicanen waren heel vriendelijk en hielpen me op weg. De Mexicaanse grens
ging zonder probleem en ik kreeg een fijne stempel in mijn paspoort. De
Guatemalese grens zag er armoedig uit en de ambtenaar vroeg vriendelijk
glimlachend om een steekpenning, 20 Quetzales! Je kan niet anders dan
gewoon betalen en dus meewerken aan dit corrupte systeem.
Daarna met de zogenaamde kippenbus, net zo brakkig als de bussen in Laos
en evenmin nooit vol. De bus stopt overal, je hebt geen beenruimte en
na een uur zit je met drie Guatemalezen op je schoot. Aan het begin dacht
ik 'leuk, dit is pas reizen!', maar na een uur of twee verlang je weer
naar de luxe van de Mexicaanse bussen.
Ik verblijf een tijdje in Quetzaltenango, de tweede stad van Guatemala
en populair om haar relaxte sfeer en goed aangeschreven taalcursussen.
Het zit hier vol met semi-altruïstische wereldverbeteraars: vrijwilligers
die werken met de Maya bevolking, vrijwilligers die de bomen willen redden,
antropologen die onderzoek doen naar de eetgewoontes van de Quitzéstam...
De meeste mensen verblijven hier een tijdje, veel Amerikaanse meisjes
die vier maanden Spaans studeren etc. De meeste mensen logeren bij een
Guatemalese familie, maar dat leek me niet echt iets voor mij. Het hotel
waar ik resideer (haha) verhuurt kamers ook per week en er is dus een
grote groep mensen die net als ik liever van hun vrijheid genieten. Ben
niet voor niets op mijn 18e het huis uit gegaan!
Maandag (lunes) begonnen met mijn eerste Spaanse les. Ik wist niet zo
goed wat ik moest verwachten, maar mijn lerares, de vriendelijke Azucena
(1 meter hoog) pakt het goed aan. Ik moet oefeningen doen en alles wordt
in het Spaans uitgelegd. Iedere dag krijg ik een berg huiswerk mee. De
eerste dag voelde het alsof mijn hoofd ontplofte, ik krijg vijf uur achter
elkaar één op één les en dat ben ik niet gewend.
Het is toch al wel zo'n anderhalf jaar geleden dat ik me ergens echt op
geconcentreerd heb. Ik lag dus maandag om 21 uur in bed met veel nieuwe
informatie.
Terwijl ik lieflijk lag te dromen, gebeurde er buiten van alles. Ik werd
wakker omdat het leek alsof er iemand aan mijn bed stond te schudden.
Toen ik mijn oordopjes uit had gedaan en daarmee mijn evenwichtsorgaan
weer in werking stelde, bedacht ik me dat het een aardbeving moest zijn.
Ik stak mijn hoofd om de deur en hoorde van de andere mensjes dat we een
paar lichte aardschokken hadden gehad. Dat is heel wat voor een Nederlander!
Voldaan kon ik weer gaan slapen...
Nog 5 dagen tot Jeroen!
lees meer
over mijn school
|
