stories

De moderne tijd - tien jaar terug

Na al het niets van Bolivia was het tijd voor iets. Chili. Het lange smalle land waar de mensen helemaal niet lang en dun zijn, maar nog steeds klein en dik. In tegenstelling tot Bolivia zijn de mannen hier ook weer macho, hoera dus! nog meer aandacht voor de blonde reuzin...

Bij de grens moesten we wel twee uur wachten omdat een of andere Duitser in ons reilgezelschap blijkbaar niet begreep dat er geen drugs of wapens of fruit het land in mogen. Iedere tas - en in mijn geval alle tasjes in mijn tas - werd grondig doorzocht en hij werd gegrepen. Altijd weer die Duitsers... (ooh)

Het grensdorpje San Pedro is backpackershemel, voornamelijk omdat het daar WARM is, ja, je leest het goed, warm! Dat beloofde een boel en omdat Chili voornamelijk strand is, gingen we dus - na uitgebreid geproefd te hebben van de befaamde Chileense wijn en van $50 beroofd door het kamermeisje - naar het strand. Dat bleek iets te enthousiast. Na een luxeuze busrit (alles is hier luxe, of nou ja, modern. Winkelcentra, mensen, wegen met bewegwijzering, mensen die verkeersregels kennen en opvolgen, pinautomaten, je kent het wel. Chili is net Europa, meer dan tien jaar geleden. Je hoort dus muziek van begin jaren `90, lang haar en het matje zijn hier nog steeds populair evenals skateboarden) kwamen we in een bewolkt strandplaatsje aan. Iedere badplaats ter wereld is het zelfde en iedere badplaats ter wereld is deprimerend als de zon niet schijnt. Dus je doet wat je moet en na de verplichte strandwandeling dus maar aan de drank. Chili bevalt me wel! Hé! ben tenslotte op vakantie!