|
Ga
direct naar de gevangenis
De mafste toeristische attractie
ooit is het bezoeken van de San Pedro gevangenis hier in La Paz. Een slimme
gedetineerde leidt toeristen rond voor $10. Op het gebouw hangt een briefje
dat het ten strengste verboden is om de gevangenis voor toeristische doeleinden
te bezoeken. We waren dus eerst een beetje verward, omdat een meisje nog
verteld had dat ze de dag ervoor geweest was. Een beetje schuchter benaderden
we het hek waarachter de gevangenen allerlei dingen riepen. Een jongen
riep ´lady lady! you want tour?´, dus we wisten dat we goed
zaten.
Mijn reisgenoot Alex kreeg een stempel op zijn arm om hem te merken als
´niet-gevangene´ en het hek ging open. William, onze gids,
leidde ons naar een bankje en zei dat we even moesten wachten. We waren
op een binnenplaats waar alle gevangenen vrij rondliepen en ik zat hem
best wel te knijpen. Hij wees echter op drie potige types en zei dat zij
onze bodyguards waren en dat het hartstikke veilig was. Als het dan zo
veilig is, waren hebben we dan drie (3!) bodyguards nodig???
Na een paar minuten kwam William terug en de toer begon. Hij is veroordeeld
wegens drugshandel, opgepakt met maar liefst vijf kilo cocaïne op
het vliegveld van La Paz. De gevangenen moeten voor zichzelf zorgen, de
rijksten kopen een cel in het rijkste gedeelte, de armen zitten opgepropt
in het armste gedeelte. Overdag kan iedereen vrij rondlopen tussen de
zeven verschillende afdelingen; je ziet nergens bewakers of tralies. ´s
Avonds worden de afdelingen gesloten, maar de cellen gaan alleen op slot
als de gevangenen dat zelf doen en dan is het voornamelijk om hun spullen
te bewaken.
Een aantal gevangenen heeft winkeltjes geopend en de gevangenis lijkt
meer op een arme buurt dan op een gevangenis. Je ziet een kapper, een
schoenenwinkel waar ze Nikes verkopen, restaurantjes en winkeltjes. Er
hangt een geur van vers gebakken brood, niet de pislucht die je eigenlijk
zou verwachten. De rijkere afdelingen worden schoongemaakt door de arme
gevangenen die betaald worden door het afdelingshoofd. De gevangenis is
namelijk democratisch opgezet. Iedere afdeling kiest een afgevaardigde
en aan het hoofd staat `el presidente`. Hij heeft een heel huis in de
gevangenis en een speciaal uit Canada overgevlogen kok! Vrouwen mogen
voor 30 boliviano`s een nacht op bezoek komen, overdag is het bezoek gratis.
Veel kinderen leven met hun vader in de gevangenis. Speciaal voor hen
wordt er nu gebouwd aan een school!
Halverwege de toer werden we een cel in geleid en ineens ging de deur
op slot. Wat nu!? Het bleek echter het moment van betalen, geen zorgen,
alles is hartstikke veilig. Hoewel de sfeer absoluut niet dreigend was,
realiseer je je toch dat je gewoon rondloopt tussen allemaal dieven, moordenaars
en verkrachters. In de gevangenis heerst echter het recht van de rijkste,
niet de sterkste, en de gids is één van de rijkste en dus
machtigste gevangenen met zijn lucratieve toer.
Na een uur was de toer afgelopen en moesten we bij het hek wachten tot
onze namen geroepen werden. Slechts één hek scheidt deze
ministad van de rest van de stad en we stonden zo weer buiten. Hard giechelend
en met kloppende harten!
|
